maandag, augustus 06, 2007

Vakantie in Italië -- Elke dag avontuur (II)

Vandaag het tweede deel over onze vakantie in Italië.

Maandag 9 juli 2007

Nadat ik in Monaco onder de guano kwam te zitten, maar desondanks nog een mooie wandeling gemaakt hebben door het belastingparadijs zijn we verder getrokken naar Italië om daar te overnachten, zodat we redelijk op tijd in Genua zouden zijn om daar de stad te kunnen bezichtigen.

's Ochtends zoals gezegd al vroeg naar Genua waar we de camper parkeren in de buurt van het Palazzo dei Principe, onze eerste bezienswaardigheid. Vervolgens nemen we de metro naar de binnenstad om daar nog een paar musea te bezichtigen en te genieten van de schoonheid van de stad. Genua biedt werkelijk voor elk wat wils, heel veel kunst, maar ook leuke terrasjes, mooie uitzichtpunten etc. Ondanks dat we ons net te goed hebben gedaan aan de lekkernijen die je vaak in Italiaanse café's krijgt bij je apperatief, besluiten we nog even door de haven te lopen en dan een restaurant te vinden om te eten. We verdwalen echter een klein beetje in de smalle straatjes van de stad en rond 23:00 vinden we dan eindelijk het restaurantje, waar we eerder de dag ons oog op hebben laten vallen. Men is daar eigenlijk al bezig met het opruimen, maar we kunnen toch nog eten. Onze vrienden bestellen alleen maar wat te drinken en wij nemen een kleinigheid te eten. Het smaakt heerlijk en na een tijdje vragen we om de rekening. Als de waard terugkomt zegt hij zonder een rekening te overhandigen dat het geheel €60 kost en loopt weer weg. We rekenen wat en komen niet veel verder dan €50 dus iets klopt er niet, maar hoe zeg je nou beleefd, dat je het hele zaakje niet vertrouwd. We besluiten te gaan zeggen dat we allemaal afzonderlijk willen betalen en dat we daarom een gespecificeerde rekening nodig hebben. Als de baas terugkomt leggen we dat uit, hij kijkt wat verbaast en zegt oh, da's toch gemakkelijk, ieder €15. Dit is natuurlijk nog niet wat we willen en uiteindelijk krijgen we hem zo ver, dat hij per persoon gaat bekijken wat we gebruikt hebben. Ons eten en onze drankje lopen goed, maar dan ziet hij in dat hij niet echt aan de €60 gaat komen een de drankjes van één van onze vrienden valt wel heel erg duur uit. na hem hier op gewezen te hebben gaat hij de kaart halen en een tijdje komt hij terug en zegt dat hij zich inderdaad vergist heeft. Nu is zijn probleem dus nog groter geworden met als resultaat dat de tiramisu van de vierde nu i.p.v. €3 €7 moet opbrengen. Ook hier maken wij bezwaar tegen. Dit windt de waard zo op, dat hij ons met veel gevoel voor Italiaans drama te verstaan geeft dat we op moeten zouten en de vierde hoeft hierdoor niet meer te betalen :)
We begeven ons nu terug naar de camper en besluiten al een stuk door te rijden in de richting van Portofino onze volgende bestemming. Op het moment dat we de camper naderen bekruipt ons al een slecht gevoel, omdat we voor de ingang een jeans zien liggen en als we bij de camper komen worden onze vermoeden bevestigd, we hebben ongenode gasten gehad. Ze zijn door het raam naar binnen geklommen en hebben heel de camper ondersteboven gehaald. Voordat we de camper verlieten had ik nog gezegd alle waardevolle spullen uit de camper mee te nemen, maar was vergeten, dat een mobile telefoon voor een Rus geen waardevol goed is. De schade, 3 mobiele telefoons, een televisie, 3 sloffen sigaretten en veel kleren. Behalve mijn zwembroek van €5 bij de wibra hadden ze van een van de Moskovieten bijna al zijn kleren gejat. Dit was natuurlijk zwaar balen, want voordat we nu door konden rijden naar Portofino, moesten we eerst een politiebureau vinden om aangifte te gaan doen. Na aan een veiligheidsmeneer gevraagd te hebben waar de dichtstbijzijnde Hermandad te vinden was hebben we deze na er een paar keer aan voorbij gereden te zijn uiteindelijk gevonden. Het was 1.30. Na zelf het PV ingevuld te hebben en daarna het epistel van alle benodigde stempels en handtekeningen te laten voorzien hebbende konden we onze reis hervatten. Zo'n 5 km voor Portofino hebben we een mooie plaats aan de ze kunnen vinden om van een wel verdiende afzakker en aansluitende nachtrust te kunnen genieten. Het was 3.30.


Dinsdag 10 juli 2007

Na een beetje te hebben uitsgeslapen hervatten we de reis naar Portofino het is nog ongeveer 5km zoals gezegd met als enig nadeel dat de weg smaller en smaller wordt en met al die bochten is het niet echt een pretje die bak daar door heen te navigeren. Gelukkig is het tegenverkeer zo lief om alleen te verschijnen op die momenten dat ze ook aan ons voorbij kunnen dus we bereiken Portofino zonder kleerscheuren. Op de plaats van bestemming aangekomen te zijn worden we opgewcht door een vriendelijke politieagente, die ons naar een plaats om te parkeren loodst. Echt vriendelijk die politie hier, denk ik nog. Deze gedachte maakt echter snel plaats voor enige zorg, als ze uit haar handtasje een meetlint haalt en de camper begint op te meten. Dan vraagt ze om papieren en rijbewijs en vertelt ons dat het verboden is voor voortuigen langer dan 6m om het stadje binnen te rijden en aangezien ons gevaarte bijna 7m is, moeten we €75 boete betalen. Ik vraag haar natuurlijk waar dat dan staat dat dit verboden is en ze legt heel netjes uit dat bord in ste. Margaritha staat een dorpje 7km terug, waar we dus gisternacht aan voorbij gereden zijn en waarschijnlijk door vermoeidheid hebben we dit bord totaal over het hoofd gezien. Ik probeer nog of het, nu we betaald hebben, mogelijk is te blijven, maar dit wordt resoluut van de hand gewezen en er zit niks anders op dan onverichter zaken Portofino te verlaten.

Het volgende doel is Cinque Terre (wikipedia -> Cinque Terre). De Ligurische kust is echt fantastisch mooi en qua natuur een van de mooiste gebieden van Italië die ik tot nu toe heb gezien en ik ben er veel geweest. Deze schoonheid vindt zijn climax echter in Cinque Terre, dit zijn 5 dorpjes aan de Middellandsezee, in een bergachtige omgeving. Deze dorpen zijn slechts middels een treinverbinding met elkaar verbonden en als je met de auto van de ene naar de andere plaats wilt moet je eerst terug de bergen in en dan weer naar beneden. Ook zijn deze dorpen door een voetpad - de Via Dell' Amore - verbonden. Alhoewel het geen sinecure is om dit geitepad te volgen is het zeker de moeite waard er een te volgen, omdat het oog op geweldige vergezichten wordt getrakteerd. We parkeren de camper op een parkeerplaats in Monterosso, wat mij betreft het minst mooie dorpje van de 5, en beginnen aan een 2 uur durende wandeling naar Vernazza een schitterend dorpje. Deze wandeling is echt een conditieproef, omdat ze begint met een klim van zeeniveau naar zo'n 500m via een uitgehakte trap, waar je goed moet uitkijken om je nek niet te breken. Het is, zoals ik al opmerkte, zeer de moeite waard en ik raad dan ook iedereen aan dit te doen, mocht hij zich een keer in de buurt van Cinque Terre bevinden. Na Vernazze bezichtigt te hebben en een pizza te hebben gegeten met de trein terug naar Monterosso en de nacht hebben we in de bergen doorgebracht.....


Ik zal de rest van de week weer een paar poker gerelateerde blogs schrijven, om dan in het weekend het reisverslag af te maken.

Geen opmerkingen: